تبلیغات
فوریت های پزشکی

به طور طبیعی نوزاد در اواخر بارداری باید در رحم دارای وضعیتی باشد که سر او پایین و پاهایش بالا باشد.

جنین‌ها معمولا به صورت سر به پایین در رحم مادر قرار دارند، و در هنگام زایمان ابتدا سرشان خارج می‌شود اما به زمانی که سر نوزاد بالا و پاهایش پایین است وضعیت بریچ گفته می‌شود که در آن زایمان طبیعی کمی سخت است و بیشتر نیاز به انجام سزارین خواهد بود.

((اگر بیش از یک جنین در رحم باشد، نیز احتمال بیشتر زایمان بریچ وجود دارد.))

هنگامی که جنین در وضعیتی برعکس حالت فوق قرار می‌گیرد و در هنگام زایمان ابتدا با باسن خارج می‌شود، این وضعیت قرارگیری را بریچ می‌نامیم.

جنین‌هایی که در وضعیت بریچ قرار دارند، را می‌توان به نحوی بی‌خطر با زایمان طبیعی به دنیا آورد.

اما برای اجتناب از عوارض احتمالی، بسیاری از پزشکان جنین‌هایی را در وضعیت بریچ قرار دارند با عمل سزارین به ‌دنیا می‌آورند.

نوزادانی که به طور زودرس متولد می‌‌شوند، با احتمال بیشتری نسبت به نوزادانی که دوره کامل بارداری را گذرانده‌اند، در وضعیت بریچ در رحم قرار می‌گیرند.

همچنین اگر بیش از یک جنین در رحم باشد، نیز احتمال بیشتر زایمان بریچ وجود دارد.

انجمن زنان و زایمان آمریکا بیان می‌کند که زایمان بریچ زمانی بیشتر شایع است که:
- مادر در بارداری‌های قبلی هم دچار زایمان بریچ شده باشد.
- مادر چندقلو یا دو قلو باردار باشد.
- مادر دارای میزان زیاد یا میزان بسیار کم مایع آمنیوتیک باشد.
- مادر دچار ناهنجاری‌هایی در شکل رحم بوده و یا دچار رشد غیرطبیعی فیبرویید در رحم باشد.
- جفت مادر به طور کامل یا نسبی دهانه رحم را بسته باشد که به این حالت جفت سر راهی گفته می‌شود.- نوزاد نارس به دنیا بیاید.




طبقه بندی: اورژانسهای نورولوژیک،  اورژانسهای قلب و عروق،  اورژانسهای احیا، 

تاریخ : یکشنبه 6 دی 1394 | 06:33 ب.ظ | نویسنده : بهمن احمدی | نظرات

مسمومیت بارداری یا پره اکلامپسی یک بیماری جدی پزشکی و از عوارض دوران بارداری است که با فشار خون بالا و علائم آسیب به دیگر ارگانها، اغلب کلیه ها تشخیص داده می شود که می تواند پس از هفته 20 بارداری تا 7 روز پس از زایمان رخ دهد و باعث بالارفتن ناگهانی فشار خون شود که اگر درمان نشود می تواند برای مادر و نوزاد کشنده باشد و خطر ابتلا به پره اکلامپسی در دوران بارداری را می توان با حفظ یک رژیم غذایی سالم و پرهیز از غذاهای خاص کاهش داد.

علائم و نشانه های پره اکلامپسی چیست؟ 
علت پره اکلامپسی چیست؟
عوامل خطر مرتبط با پره اکلامپسی چیست؟ 
چگونه پره اکلامپسی تشخیص داده می شود؟ 
رژیم غذایی در مسمومیت حاملگی ( پره اکلامپسی )
خطرات رژیم غذایی در مسمومیت حاملگی ( پره اکلامپسی )
درمان پره اکلامپسی چیست؟ 
عوارض احتمالی ابتلا به پره اکلامپسی چیست؟ 
مراقبت پس از زایمان پره اکلامپسی
پیشگیری از پره اکلامپسی

علائم و نشانه های پره اکلامپسی چیست؟

نشانه های اولیه معمولا شامل:

فشار خون بالا ( فشار خون بالا ) 
پروتئین ( پروتئین در ادرار ) 
اگر چه بین 10٪ و 15٪ از همه زنان باردار فشار خون بالا را تجربه می کنند آن لزوماً به این معنی نیست که آنها به پره اکلامپسی مبتلا شده اند. گویاترین نشانه پره اکلامپسی، حضور پروتئین در ادرار است. با پیشرفت پره اکلامپسی، مادر می تواند ادم ( احتباس مایعات ) با تورم در دست ها، پاها، مچ پا و صورت را تجربه کند. تورم بخشی مشترک در هر بارداری، به خصوص در سه ماهه سوم و تمایل به گسترش در قسمت های پایین تر بدن مانند مچ پا و پا دارد این نشانه ها معمولا در صبح خفیف تر و در طول روز افزایش می یابد. این علائم پره اکلامپسی نیست در پره اکلامپسی ادم بسیار شدید و به طور ناگهانی رخ می دهد. سپس علائم و نشانه های مانند تاری دید ( گاهی اوقات همانند چراغ چشمک زن )، سردرد ( اغلب شدید )، بی قراری، درد زیر دنده ها، افزایش وزن سریع ( ناشی از ادم ) و استفراغ دیده می شود علامت اصلی ابتلا به پره اکلامپسی در جنین، رشد ضعیف آن است چرا که جریان خون به جفت محدود شده است.

علت پره اکلامپسی چیست؟

علت دقیق برای پره اکلامپسی هنوز هم به طور کامل شناخته شده نیست با این حال، شرایط پزشکی خاص مانند دیابت و فشار خون بالا می تواند مقدار جریان خون به جفت را محدود کند این تغییرات جریان خون می تواند باعث وارد شدن مقادیر بالایی از پروتئین های جفت به داخل جریان خون شود که می تواند سبب پره اکلامپسی شود عوامل خطر شامل چاقی، دیابت بارداری و سابقه خانوادگی ابتلا به پره اکلامپسی می باشد.

عوامل خطر مرتبط با پره اکلامپسی چیست؟

عوامل خطر شامل موقعیت ها، شرایط و یا محیط های که در آن شانس ابتلا به یک اختلال یا بیماری را افزایش می دهد می باشد. برای مثال، چاقی یک عامل خطر برای ابتلا به دیابت نوع 2 است ( اگر شما چاق هستید، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در شما بیشتر است ) 
عوامل مرتبط با ابتلا به پره اکلامپسی عبارتند از: 
حاملگی اول - احتمال پره اکلامپسی در حاملگی اول به میزان قابل توجهی بالاتر از حاملگی های بعدی است. 
فاصله بارداری - اگر بارداری دوم حداقل ده سال پس از اولین بارداری رخ دهد بارداری دوم بیشتر در معرض خطر ابتلا به پره اکلامپسی است.
سابقه خانوادگی - یک زن که خواهر یا مادر پره اکلامپسی داشته است بیشتر در معرض خطر آن است.
سابقه شخصی پره اکلامپسی - یک زن که به پره اکلامپسی در اولین بارداری خود داشته است دارای یک خطر بسیار بالاتر از داشتن شرایط یکسان در بارداری های بعدی است. 
سن - زنان بالای 40 سال و نوجوانان، بیشتر احتمال ابتلا به پره اکلامپسی در مقایسه با سایر گروه های سنی را دارند. 
شرایط خاص و بیماری – زنانی که مبتلا به دیابت، فشار خون بالا، میگرن و بیماری کلیوی هستند بیشتر احتمال ابتلا به پره اکلامپسی دارند.
چاقی - نرخ پره اکلامپسی در زنان چاق بسیار بالاتر است.
بارداری چندقلویی - اگر شما انتظار حداقل دو بچه را دارید، خطر بالاتر است.

چگونه پره اکلامپسی تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص پره اکلامپسی هر دو این آزمایشات باید مثبت باشد. 
فشار خون بالا - فشار خون زن خیلی بالا است. 
فشار خون 140/90 میلی متر جیوه در دوران بارداری غیر طبیعی است. 
پروتئین ( پروتئین در ادرار ).
نمونه ادرار 24 ساعت جمع آوری شده و مقدار پروتئین موجود در آن می تواند نشانه ای از شدت بیماری باشد. 
دکتر نیز ممکن است تست های تشخیصی بیشتری را سفارش دهد.
آزمایش خون برای چک کردن کبد و کلیه ها و لخته شدن خون انجام می شود. 
سونوگرافی جنین - بر پیشرفت کودک از نزدیک نظارت خواهد شد و مطمئن می شوند که او به درستی در حال رشد است. 
تست بدون استرس - دکتر چک می کند که چگونه ضربان قلب کودک به حرکت واکنش نشان می دهد اگر ضربان قلب را افزایش می دهد 15 ضربه یا بیشتر در یک دقیقه به مدت حداقل 15 ثانیه دو بار، برای هر بیست دقیقه نشانه ی آن است که همه چیز احتمالا خوب است.

رژیم غذایی در مسمومیت حاملگی ( پره اکلامپسی )

خوردن یک رژیم غذایی غنی از کلسیم ممکن است به کاهش خطر ابتلا به پره اکلامپسی در دوران بارداری کمک کند منابع خوب کلسیم عبارتند از ( پنیر، شیر، ماست، کلم پیچ، کلم چینی، کلم بروکلی و غذاهای با کلسیم مانند آب میوه و غلات غنی شده ) خوردن غذاهای سرشار از ویتامین C و E نیز ممکن است به جلوگیری از ابتلا به پره اکلامپسی کمک کند این غذاها شامل ( طالبی، کیوی، غلات کامل، کلم، زرده تخم مرغ، دانه ها، ساردین، گوجه فرنگی و میوه های خانواده مرکبات ) می باشد.

خطرات رژیم غذایی در مسمومیت حاملگی ( پره اکلامپسی )

غذاها و نوشیدنی های خاصی باید از رژیم غذایی در دوران بارداری حذف شود به خصوص اگر سابقه پره اکلامپسی در خانواده وجود دارد. غذاها و نوشیدنی هایی که پردازش شده ( قندهای تصفیه شده، کافئین و الکل ) ممکن است به پره اکلامپسی کمک کند. علاوه بر این، با داشتن یک رژیم غذایی ناکافی از ویتامین D ممکن است شانس ابتلا به پره اکلامپسی را افزایش دهد.
مصرف غذاهای ناسالم و داشتن اضافه وزن قابل توجه، می تواند خطر ابتلا به پره اکلامپسی را افزایش دهد چاقی سه برابر شانس پره اکلامپسی را افزایش می دهد متاسفانه، رژیم غذایی در دوران بارداری توصیه نمی شود. در عوض، برای یک زن باردار بهتر است بر روی مواد غذایی سالم تمرکز کند که افزایش وزن را محدود می کند.

درمان پره اکلامپسی چیست؟

پره اکلامپسی تا زمانی که کودک بدنیا نیاید درمان نمی شود. تا زمانی که فشار خون مادر پایین نیاید او در معرض خطر بیشتر سکته مغزی، خونریزی شدید، جداشدن جفت و تشنج می باشد. در برخی موارد، به خصوص اگر پره اکلامپسی در اوایل آغاز شده باشد زایمان ممکن است بهترین گزینه برای جنین نباشد. زنانی که در حاملگی های قبلی پره اکلامپسی داشته اند باید در جلسات قبل از تولد بیشتر شرکت کنند.

داروهای زیر ممکن است توصیه شوند:

ضد فشارخون - برای کاهش فشار خون تجویز می شود. 
داروهای ضد فشار خون

داروهای مورد استفاده برای کنترل فشار خون مزمن بالا در دوران بارداری عبارتند از: 
متیل دوپا .
نیفدیپین.(منسوخ شده)
برخی داروهای ضد فشار خون در طول حاملگی خطرناک هستند اگر شما داروهای ضد فشار خون مصرف می کنید با دکتر خود در مورد ایمنی پزشکی صحبت کنید.


دیگر داروهای ضد فشار خون که ممکن است مورد استفاده قرار گیرد عبارتند از:

هیدرالازین - این دارو داخل وریدی به سرعت برای کاهش فشار خون به شدت بالا در دوران بارداری استفاده می شود.

لابتالول - این دارو داخل وریدی به سرعت برای کاهش فشار خون به شدت بالا در بیمارستان است این دارو خوراکی برای کنترل فشار خون بالا در دوران بارداری نیز داده می شود.

کاهش فشار خون بیش از حد یا بیش از حد سریع می تواند جریان خون را به جفت را کاهش دهد و باعث مشکلاتی برای کودک شود بنابر این داروها برای جلوگیری از فشار خون به شدت بالا، ممکن است برای زندگی شما یا کودک شما تهدید کننده باشد.

کورتیکواستروئیدها - اگر مادر مبتلا به سندرم HELLP یا پره اکلامپسی باشد، این داروها ممکن است کارکرد پلاکت و کبد را فراهم کنند که طول بارداری را افزایش می دهد. همچنین سبب سرعت توسعه ریه نوزاد می شوند و این مهم است که اگر نوزاد قبل از موعد مقرر به دنیا آمد مشکلات ریه نداشته باشد معمولا بهترین درمان برای سندرم HELLP است زایمان در اسرع وقت است.

ضد تشنج ها - در موارد شدید، به منظور جلوگیری از تشنج برای اولین بار، دکتر ممکن است سولفات منیزیم تجویز کند. 
استراحت - اگر تا زمان زایمان مدت زیادی باقی مانده است و نشانه های او خفیف است پزشک ممکن است توصیه به استراحت در رختخواب نماید این کمک می کند تا فشار خون پایین بیاید و به نوبه خود باعث افزایش جریان خون به جفت می شود که به نفع کودک است. 
بعضی از زنان فقط توصیه به دراز کشیدن در رختخواب می شوند و تنها نشستن و یا ایستادن را هنگامی که واقعاً نیاز دارند انجام می دهند دیگران ممکن است اجازه به نشستن در صندلی، مبل یا تخت داشته، اما فعالیت های فیزیکی خود را باید به شدت محدود نمایند.
فشار خون و آزمایش ادرار به طور منظم انجام شود. نوزاد نیز از نزدیک بررسی شود. 
در موارد شدید مادر ممکن است در بیمارستان بستری شود که در بیمارستان در بستر استراحت و بطور مستمر از نزدیک نظارت خواهند شد.
اگر تشخیص پره اکلامپسی است و نزدیک به پایان بارداری باشد پزشکان ممکن است به زایمان در اسرع وقت توصیه نمایید. 
در موارد بسیار شدید برای بهبود جریان خون رحم و جلوگیری از تشنج است. در هنگام زایمان، ممکن است سولفات منیزیم به مادر داده شود. 
علائم پره اکلامپسی در عرض چند هفته بعد از زایمان رفع خواهد شد.

عوارض احتمالی ابتلا به پره اکلامپسی چیست؟

اگر پره اکلامپسی درمان نشود خطر عوارض جدی وجود دارد.. 
سندرم HELLP - که می تواند به سرعت، برای هر دو مادر و نوزاد تهدید کننده حیات باشد. HELLP همولیز، بالا رفتن آنزیم کبد و تعداد کم پلاکتها است. این یک اختلال کبد و لخته شدن خون است که اغلب پس از زایمان رخ می دهد اما می تواند در هر زمان پس از هفته بیستم حاملگی ظاهر شود. خیلی به ندرت، ممکن است از قبل رخ دهد. تنها راه برای درمان موثر سندرم HELLP زایمان در اسرع وقت است.

جریان خون ضعیف به جفت - اگر رسیدن جریان خون به جفت کاهش یابد کودک نمی تواند اکسیژن و مواد مغذی ضروری را بدست آورد که ممکن است سبب رشد آهسته تر، مشکلات تنفسی و تولد زودرس شود. 
جداشدن زودرس جفت - جفت از دیواره داخلی رحم جدا می شود. در موارد شدید، خونریزی شدید می تواند به جفت آسیب برساند. هر گونه صدمه به جفت ممکن است زندگی کودک و مادر را در معرض خطر قرار دهد.

اکلامپسی - اساساً ترکیبی از پره اکلامپسی و تشنج (تشنج) است. بیمار ممکن است درد در زیر دنده ها در سمت راست بدن، سردرد شدید، تاری دید، گیجی و کاهش هوشیاری داشته باشد در صورت عدم درمان بیمار در معرض خطر رفتن به کما، آسیب دائمی مغز و مرگ قرار می گیرد. شرایط برای نوزاد نیز تهدید کننده زندگی است.

بیماری های قلبی عروقی - زنانی پره اکلامپسی در معرض خطر بالاتر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی بعد از آن می باشند.

مراقبت پس از زایمان پره اکلامپسی

اگر شما پره اکلامپسی متوسط تا شدید دارید خطر ابتلا به تشنج ( اکلامپسی ) برای 24 تا 48 ساعت اول پس از زایمان ادامه می یابد. ( در موارد بسیار نادر، تشنج بعداً در دوران پس از زایمان گزارش شده است ) بنابر این ممکن است سولفات منیزیم به مدت 24 ساعت پس از زایمان ادامه یابد. 
فشار خون به احتمال زیاد چند روز پس از زایمان به حالت عادی بر می گردد در موارد نادر می تواند 6 هفته یا بیشتر طول بکشد مگر اینکه شما دارای فشار خون بالای مزمن باشید. برخی از زنان 6 هفته پس از زایمان هنوز فشار خون بالا دارند و در بلند مدت به سطح عادی بازگشت می نماید. 
اگر فشار خون شما هنوز هم پس از زایمان بالا باشد ممکن است یک داروی فشار خون به شما داده شود. بعد از آن شما نیاز به معاینات منظم پزشکی دارید.

پیشگیری از پره اکلامپسی

پژوهشگران در حال مطالعه برای راه های پیشگیری از پره اکلامپسی هستند اما تا کنون، هیچ استراتژی روشن پدید نیامده است. خوردن نمک کمتر، تغییر در فعالیت های خود، محدود کردن کالری، مصرف سیر و یا روغن ماهی خطر را کاهش نمی دهد. مفید بودن افزایش مصرف ویتامین C و E نشان داده نشده است و تحقیقات بر روی ویتامین D در حال پیشرفت است.

با این حال در بعضی از موارد، شما ممکن است قادر به کاهش خطر ابتلا به پره اکلامپسی باشید با: 
آسپرین با دوز پایین - اگر شما در حاملگی های قبلی پره اکلامپسی داشتید که در نتیجه قبل از هفته 34 بارداری منجر به زایمان شده است و یا ابتلا به پره اکلامپسی در بیش از یک حاملگی قبلی دارید دکتر شما ممکن است توصیه به مصرف دوز پایین آسپرین بین 60 و 81 میلی گرم روزانه شروع با تاخیر در اوایل سه ماهه سوم نماید.


مکمل های کلسیم - در برخی از جمعیت ها، زنانی که کمبود کلسیم قبل از بارداری دارند و در دوران بارداری به اندازه کافی نمی توانند کلسیم را از طریق رژیم غذایی خود دریافت کنند ممکن است از مکمل های کلسیم برای جلوگیری از ابتلا به پره اکلامپسی بهره مند شوند.

این مهم است که شما هیچ کدام از داروها، ویتامین ها یا مکمل ها را نباید بدون مشورت با دکتر خود مصرف کنید.


قبل از اینکه باردار شوید به خصوص اگر شما در حاملگی قبلی پره اکلامپسی داشتید یک ایده خوب این است که اگر اضافه وزن دارید وزنتان را کاهش دهید و مطمئن شوید که اگر دیابت دارید به خوبی کنترل می شود.


هنگامی که شما حامله هستید از خود و کودکتان از طریق مراقبت های اولیه و به طور منظم قبل از تولد مراقبت کنید. اگر پره اکلامپسی زود تشخیص داده شود برای جلوگیری از عوارض و ایجاد بهترین انتخاب برای شما و کودکتان همکاری شما با پزشکتان لازم است.




طبقه بندی: اورژانسهای نورولوژیک،  اورژانسهای احیا،  اورژانسهای قلب و عروق، 

تاریخ : یکشنبه 6 دی 1394 | 06:32 ب.ظ | نویسنده : بهمن احمدی | نظرات

اپیزیوتومی یک برش جراحی در ناحیه پرینه یا میاندوراه (ناحیه عضلانی بین واژن و مقعد) است و قبل از انجام برش بیحسی موضعی داده می شود.

این برش جراحی کوچک در صورتی که نوزاد تحت استرس باشد و نیاز به تولد سریع داشته باشد انجام می شود.

اگر ماما تشخیص دهد که نیاز به گشاد کردن
واژن به وسیله برش وجود دارد، این کار را انجام می دهد.

در غیر این صورت احتمال پارگی شدید واژن وجود خواهد داشت.

برخی از متخصصین معتقدند که برش اپیزیوتومی بهتر از پارگی اتفاقی واژن ترمیم می شود.

در عین حال این روش در بیشتر زنان باعث مشکلاتی چون درد، بی اختیاری ادرار و مدفوع و بهبودی
دیر هنگام شده است.

بنابراین اپیزیوتومی فقط باید برای مادرانی که از آن
نفع می برند استفاده شود.

پارگی های خود به خود درد کمتری داشته و حداقل در روزهای بعد از زایمان درد ندارند در حالی که پارگی اپیزیوتومی دردناک است.

بررسی ها نشان داده است زنانی که برش اپیزیوتومی برای آنها داده می شود، زنانی که پارگی خودبخودی پیدا می کنند، و همچنین زنانی که هیچ آسیبی نمی بینند، همگی می توانند با انجام ورزشهای لازم 3 ماه بعد از زایمان از قدرت مناسب عضلات کف لگن برخوردار شوند.

آیا من قادر به انتخاب روش هستم؟

اگر شما فکر می کنید که روش اپیزیوتومی را نمی پسندید، باید موضوع را با ماما یا پزشک خود در یکی از ویزیت های پیش از زایمان در میان بگذارید.

در کلاسهای مخصوصی که پیش از زایمان در آن شرکت می کنید و برای دوران بارداری و زایمان آما می شوید، حفظ آرامش و استفاده از وضعیت های مختلف برای اجتناب از اپیزیوتومی آموزش داده می شوند.

آیا برش اپیزیوتومی دردناک است ؟

اکثر زنان اظهار می کنند که برش اپیزیوتومی را هنگام زایمان احساس نکرده اند.

چون بافتهای اطراف واژن در هنگام زایمان به شدت کشیده شده و برش به سادگی انجام می شود، اما ممکن است روند بهبود آن دردناک باشد.

برای التیام درد این نکات مفید است :

کیسه یخ و یا کیسه های ژله ای سرد می تواند محل بخیه را بی حس کرده و تورم را کمتر کند.

این روش از قدیم برای التیام درد استفاده می شده است.

دوش آب گرم بسیار مفید است. با این حال تحقیقات نشان می دهد که افزودن نمک به آب وان حمام هیچ تاثیری در بهبود ترمیم ندارد.

بخیه ها را بعد از حمام با حوله نرم و تمیز به آرامی خشک کنید.محل بخیه ها را در معرض هوا قرار دهید.

حداقل روزی 10 دقیقه لباسهای زیر را در آورده و روی حوله تمیز استراحت کنید.به میزان لازم پیاده روی کنید.

ورزشهای مخصوص عضلات کف لگن را انجام دهید تا گردش خون تحریک شده و ترمیم زخم تسریع شود.

چه زمانی می توانم آمیزش جنسی داشته باشم؟

بهبود بخیه ها نباید بیش از 1 ماه طول بکشد و بسیاری از پزشکان تا هفته ششم بعد از زایمان برای شما ممنوعیت در نظر می گیرند.

معمولا بعد از این زمان و در صورت تمایل، ایراد ندارد.

اگر شک دارید که بخیه های شما به خوبی
بهبود یافته یا خیر، به پزشک خود مراجعه کنید و یا تا موعد ویزیت هفته ششم بعد از زایمان صبر کنید.

وقتی برای اولین بار بعد از زایمان رابطه جنسی دارید امکان دارد در ابتدا تنگی واژن و درد را احساس کنید.

در اینصورت حفظ آرامش و استفاده از ژل لوبریکانت را توصیه می کنیم.

سعی کنید قبل از رفتن به بستر دوش آب گرم
بگیرید و زمان زیادی را به ابراز احساسات اختصاص دهید.

در موقع انجام عمل جنسی، وضعیت راحتی را برای خود انتخاب کنید.





طبقه بندی: اورژانسهای نورولوژیک،  اورژانسهای احیا،  اورژانسهای قلب و عروق، 

تاریخ : یکشنبه 6 دی 1394 | 06:29 ب.ظ | نویسنده : بهمن احمدی | نظرات

جراحی باز قلب که آن را جراحی قلب باز نیز میگویند و جزء جراحی های سنگین به حساب می آید، اقدام درمانی بوده که در آن جراح قفسه سینه بیمار را برای معالجه و جراحی بر روی قلب باز میکند.

از این روش در بیماریهای مختلف قلبی از جمله موارد زیر استفاده میشود.

مشکلات شریان‌های کرونری بیماری دریچه های قلب نقص‌های مادرزادی قلب پیوند قلب برطرف کردن انسداد شریان های منتهی به قلب

این روش درمانی جزء روشهایی با ریسک بالا و عوارض و مشکلات زیاد و مراقبتهای خاص میباشد.با توجه به این عوامل جراح ممکن است برای درمان بیماری از روشهای کمتر تهاجمی استفاده کند و در صورت نبودن راه درمانی دیگر از عمل جراحی باز قلب استفاده نماید.

به همین منظور جراح برای درمان بیماری تمامی گزینه ها را بررسی کرده و بهترین گزینه را انتخاب میکند.

پزشک در موارد زیر میتوانند جراحی باز قلب را انتخاب نماید:

جراحی Maze: از این روش برای درمان فیبریلاسیون بطنی یا تپش نامنظم قلب که با مصرف دارو و یا بکارگیری روش‌های کم تهاجمی‌تر قابل درمان نیست، استفاده میشود.

جراحی بای پس شریان کرونری با گرافت (CAGB): در این جراحی یک مسیر جدید در اطراف شریان کرونری بیمار به وسیله‌ی یک رگ سالم که از دیگر نواحی بدن گرفته میشود، ایجاد میشود.

ترانس‌مایوکاردیال ریوسکولاریزاسیون (Transmyocardial Revascularization) با لیزر: در مواردی که بای پس شریان کرونری امکان‌پذیر نباشد، از این روش استفاده میشود. در این روش، جراح تلاش می‌کند به منظور خونرسانی،با لیزر کانال‌هایی را به صورت مستقیم در ماهیچه‌های قلب ایجاد کند.

جراحی ایمپلنت: با کارگذاشتن این ایمپلنت ها ضربان قلب کنترل و در پشتیبانی از کارایی صحیح قلب استفاده میگردد.

ترمیم یا تعویض دریچه‌‌های قلبی: این جراحی در زمانی که دریچه‌های قلب کارایی خود را از دست می‌دهند انجام می‌شود و دریچه‌هایی که وظیفه آنها کنترل حرکت خون به داخل و یا خارج قلب میباشد ، تعویض یا ترمیم می‌شوند.

پیوند قلب: این جراحی برای برداشتن قلب بیمار صورت گرفته که با قلب یک اهداء کننده جایگزین می‌شود.

جراحی بای پس شریان کرونری با گرافت (CAGB): در این جراحی یک مسیر جدید در اطراف شریان کرونری بیمار به وسیله‌ی یک رگ سالم که از دیگر نواحی بدن گرفته میشود، ایجاد میشود.

جراحی نواقص مادرزادی: برای اصلاح مشکلات متفاوت قلبی که از بدو تولد همراه با بیمار است، استفاده می‌گردد.

انواع جراحی های باز قلب

این روش جراحی خود در انواع متفاوتی است که شامل "جراحی با استفاده از دستگاه قلبی-ریوی" و "جراحی با قلب تپنده"میباشد.

در روش اول دستگاه قلبی-ریوی به صورت موقت وظیفه اکسیژن‌رسانی به خون و پمپاژ آن را بر عهده خواهد داشت.

این روش، روش سنتی جراحی باز قلب است که به جراح اجازه داده تا قلبی که تپش نداشته و بالطبع خون در آن پمپاژ نمی‌شود را جراحی کند.در روش دوم از دستگاه قلبی-ریوی استفاده نمیشود و جراحی بر روی یک قلب تپنده جراحی انجام می‌شود و جراح سرعت تپیدن قلب را با دستگاه یا دارو کنترل می‌نماید. با توجه به دشوار بودن جراحی بر روی قلب در حال تپش، این نوع جراحی به چند مورد خاص محدود می‌گردد.

روش جراحی باز قلب

مرحله اول- بیهوشی

برای راحتی شما و نداشتن درد در حین انجام عمل، جراح شما از بیهوشی عمومی استفاده میکند.بیهوشی بنا به تشخیص جراح میتواند به وسیله گازهای مخدر و یا تزریق باشد.در افراد مختلف با شرایط متفاوت و نیز به واسطه نوع عمل جراحی و فعالیتهایی که برای بیمار قرار است انجام شود مقدار استفاده از داروهای بیهوشی متفاوت است.


ادامه مطلب

طبقه بندی: اورژانسهای نورولوژیک،  اورژانسهای احیا،  اورژانسهای قلب و عروق، 

تاریخ : یکشنبه 6 دی 1394 | 06:27 ب.ظ | نویسنده : بهمن احمدی | نظرات

اغلب افراد نمی توانند آن را احساس کنند. موج الکتریکی یک پیس میکر بسیار کوچک می باشد. اگر شما آن را احساس کردید، پزشک شما با تغییر برنامه ریزی پیس میکر میتواند آن را برطرف کند.

با پایان یافتن عمر باطری چه اتفاقی می افتد؟

بطور معمول عمر یک پیس میکر بین پنج تا ده سال می باشد که این میزان وابسته به نوع باطری، چگونگی عملکرد آن، شرایط طبی بیمار و سایر عوامل می باشد. باطری به ناگهان از کار کردن نخواهد ایستاد و معمولا" طی یک دوره چندین ماهه عمر آن به پایان خواهد رسید و همیشه قبل از اتمام عمر آن زمان کافی برای تعویض وجود دارد. پزشکان در هر ویزیت طول عمر باطری را چک خواهند کرد. زمانیکه انرژی پیس میکر نزدیک به پایان باشد باید با یک پیس میکر جدید تعویض شود و بنابراین یک عمل کوچک دیگر باید انجام شود که در این عمل تنها باطری که در زیر پوست تعبیه شده تعویض می گردد و سیمها بطور دائم باقی می مانند.

انواع مختلف پیس میکرها

اولین پیس میکر که در 50 سال پیش ساخته شد به اندازه یک ساعت رومیزی بود و طول عمر آن کمتر از 12 ماه بود. امروزه پیس میکرها بسیار کوچکتر میباشند و میتوانند تا سه حفره قلب را تحریک کرده و عمری بین 5 تا 10 سال دارند.

ساده ترین انواع پیس میکر را پیس میکر تک حفره ای می نامند زیرا آنها از طریق یک لید (سیم) تنها به یک حفره قلب که معمولا" بطن راست می باشد متصل میشوند .

پیس میکرهای دو حفره ای دو لید (سیم) دارند که معمولا" یکی در دهلیز راست و دیگری در بطن راست قرار میگیرد. این پیس میکرها قادر به تحریک دو حفره هستند.

بعضی از پیس میکرها درارای سه لید (سیم) هستند. یکی در دهلیز راست، یکی در بطن راست، ودیگری در بطن چپ قرار می گیرد. در این نوع، ضربان بطن راست و چپ بطور همزمان صورت میگیرد و در بیمارانی که مبتلا به نارسائی قلبی شدید هستند این نوع پیس میکرمی تواند منجر به افزایش کارآئی قلب شود.

هر کدام از پیس میکرهای توضیح داده شده می توانند سرعت ضربان قلب را بسته به نیاز بیمار تغییر دهند. بدین معنی که در زمانی که بیمار فعالتر میشود پیس میکر می تواند ضربان قلب را تندتر کند و در هنگام استراحت آن را کند نماید.

بعداز اینکه پیس میکر در بدن بیمار تعبیه شد پزشک میتواند با استفاده از "پروگرامر" آن را از خارج از بدن تنظیم نماید. پروگرامر یک کامپیوتر مخصوص میباشد که میتواند دستورات لازم را ازطریق امواج خاص و از روی پوست به پیس میکر منتقل کند. این عمل بدون درد میباشد و پروگرامر می تواند اطلاعات موجود در پیس میکر راجع به قلب بیمار را در اختیار پزشک قرار دهد.

پیس میکر بیماری قلبی را درمان نمیکند. علت ضربان قلب کند یا نامنظم را مرتفع نمیکند ولی میتواند برای سالهای متمادی ضربان قلب را بطور طبیعی حفظ کند که نتیجتا بطور قابل توجهی کیفیت زندگی را در افراد مبتلا به آریتمی قلب بالا می برد.

فوائد داشتن یک پیس میکر چیست؟

پیس میکر باعث بهبودی توانائی قلب برای ضربان طبیعی و به موقع میشود. در بعضی بیماران ضربان قلب بطور کامل وابسته به پیس میکر میباشد و بدون آن ادامه حیات میسر نمیباشد. بعد از تعبیه پیس میکر علائم ناشی از كندی ضربان قلب مانند سرگیجه، ضعف و سنکوپ از بین میروند.

با وجود پیس میکر بیماران احساس امنیت بیشتری میکنند چون میدانند که پیس میکر مانند نگهبانی در کنار آنها میباشد تا در مواقع ضروری بطور طبیعی ضربان قلب را حفظ کند.

خطرات داشتن یک پیس میکر چیست؟

عده بسیارکمی از بیماران دچار عوارض تعبیه پیس میکر خواهند شد که میتواند شامل عفونت، واکنش به داروئی که طی عمل استفاده میشود، خونریزی ویا صدمه به عروق، دیواره قلب و سایر ارگانها باشد. خوشبختانه این عوارض بسیار نادر بوده و معمولا" قابل تصحیح و یا درمان می باشند.

بعد از عمل ممکن است شما احساس ناراحتی و یا خستگی نمائید که معمولا" زودگذر میباشند. بعضی بیماران ممکن است برای مدت طولانی تر در محل تعبیه پیس میکر احساس ناراحتی نمایند.

بعضی مواقع ممکن است نوک سیم کاشته شده در قلب جابجا شود و نتواند بطور طبیعی قلب را تحریک کند که با عمل مجدد میتوان آن را درجای مناسب قرار داد.

نهایتا" بیاد داشته باشید که این دستگاه ساخته دست بشر میباشد. مهم است که پیس میکر شما بطور منظم زیر نظر متخصص این امر باشد. در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

احساس خستگی، تنگی نفس و یا هرگونه تغییر در سرعت ضربان قلب.

اگر محل تعبیه پیس میکر قرمز، متورم، گرمتر از طبیعی و یا دردناک بوده و یا از آن ترشح خارج شود.

علائمی که با تعبیه پیس میکر برطرف شده بود مجددا" ظاهر شود.




طبقه بندی: اورژانسهای نورولوژیک،  اورژانسهای احیا،  اورژانسهای قلب و عروق، 

تاریخ : یکشنبه 6 دی 1394 | 06:26 ب.ظ | نویسنده : بهمن احمدی | نظرات
تعداد کل صفحات : 36 ::      1   2   3   4   5   6   7   ...  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • بخار نیرو